W blasku przygaszonych świateł, które odbijały się od setek lustrzanych ścian, labirynt wydawał się nieskończony. Powietrze było ciężkie, przesycone lekkim zapachem perfum i potu – subtelnym zwiastunem tego, co miało nadejść. Lena, wysoka brunetka o długich włosach opadających na ramiona jak ciemny wodospad, weszła pierwsza. Jej czarna, obcisła sukienka podkreślała krągłości bioder i delikatny łuk pleców. Za nią podążali oni – Alex, jej dawny kochanek, z mięśniami napiętymi pod koszulą, i Sara, ich wspólna przyjaciółka, o bladych policzkach rumieniących się z podniecenia, w krótkiej spódniczce odsłaniającej smukłe uda.
Labirynt został zaprojektowany jako pułapka dla zmysłów: każda ściana była lustrem, tworząc iluzję, że idziesz w nieskończoność, otoczony kopiami samego siebie i tych, których pragniesz. Ale dziś nie był to zwykły labirynt. To miejsce, gdzie granice się zacierały, a odbicia mnożyły pragnienia. Lena poczuła to natychmiast – lekkie mrowienie na skórze, jakby niewidzialne palce muskały jej kark. „To będzie… inne”, wyszeptała, zatrzymując się przed pierwszą ścianą. W lustrze zobaczyła nie tylko siebie, ale i Alexa, który stanął za nią, jego oddech ciepły na jej szyi.
– Wyglądasz jak bogini w tym chaosie luster – mruknął Alex, jego głos niski, wibrujący. Sara zachichotała nerwowo, jej palce splotły się z dłonią Leny.
– Czuję się taka… wystawiona. Jakby wszystkie te odbicia patrzyły na nas – odparła Sara, jej oczy błyszczące w rozproszonym świetle. Ruszyli dalej, ręce muskające się przypadkowo: palce Alexa otarły się o biodro Sary, a Lena poczuła, jak jej serce bije szybciej. Labirynt wirował, ściany mnożyły ich sylwetki – tu Lena z uniesioną głową, tam Sara z ustami rozchylonymi w cichym westchnieniu. Powietrze gęstniało, zapach ich ciał mieszał się z metalicznym chłodem luster, budząc subtelną antycypację. Coś wisiało w powietrzu, niewypowiedziane obietnica rozpasania.
Wkrótce labirynt otworzył się na szerszą salę, gdzie ściany falowały iluzją głębi. Tam czekali inni – nieznajomi, ale przyciągnięci tą samą pokusą. Grupa pięciu: dwaj mężczyźni o atletycznych sylwetkach, jedna kobieta o rudych lokach i para, która już szeptała sobie do uszu. Ich oczy zalśniły na widok Leny, Alexa i Sary. Muzyka pulsowała cicho w tle, bas wibrujący w klatce piersiowej, synchronizując oddechy.
– Witajcie w naszym małym piekle – powiedziała rudowłosa, jej głos aksamitny. Nazywała się Mia. Podeszła bliżej, jej dłoń delikatnie dotknęła ramienia Leny. – Tu odbicia nie kłamią. Pokazują, czego naprawdę chcesz.
Lena poczuła, jak skóra pod palcami Mii robi się ciepła. Spojrzała w lustro przed sobą – zobaczyła nie tylko ich dwoje, ale i Alexa, który obserwował z uśmiechem, jego wzrok ślizgający się po krzywiznach Sary. Napięcie rosło powoli, jak fala: lekkie muśnięcia, spojrzenia, które paliły. Sara, odważniejsza niż zwykle, przysunęła się do jednego z mężczyzn, jej palce prześlizgnęły się po jego koszuli, czując twardość mięśni pod materiałem. Zapach jego wody kolońskiej zmieszał się z jej własnym, kwiatowym.
– Lubisz to uczucie? – szepnął mężczyzna, jego usta blisko ucha Sary. – Jakbyś była w tysiącu ciał naraz?
– Tak… – westchnęła Sara, jej oddech przyspieszony. Lena patrzyła, jak odbicia mnożą ten moment: Sara w lustrze, z głową odchyloną, mężczyzna muskający jej szyję ustami. Emocje kłębiły się – ciekawość, zazdrość, podniecenie. Alex podszedł do Leny od tyłu, jego dłonie spoczęły na jej biodrach, delikatnie masując przez cienki materiał sukienki. Czuła ciepło jego ciała, twardniejący kształt dociskający się do niej.
Labirynt zdawał się ożywać. Ściany odbijały każdy gest, czyniąc intymność publiczną. Napięcie narastało z każdym krokiem: Mia pociągnęła Lnę za rękę, prowadząc ją w głąb, gdzie grupa zbierała się w kręgu. Powietrze stało się gęstsze, przesycone solonym zapachem skóry i rosnącego pożądania. Rozmowy cichły, zastępowane oddechami i szelestem ubrań.
– Zdejmij to – mruknął Alex do Leny, jego palce już na zamku sukienki. Materiał zsunął się powoli, odsłaniając bladą skórę jej piersi, sutki twardniejące od chłodu i podniecenia. W lustrach zobaczyła siebie nagą, otoczoną odbiciami nagich ciał – Sara zrzuciła spódniczkę, jej dłoń wplatała się we włosy mężczyzny, który klęczał przed nią. Mia roześmiała się cicho, jej ręce błądziły po ciele drugiego mężczyzny, masując jego klatkę piersiową, schodząc niżej.
Napięcie eksplodowało stopniowo. Lena poczuła ręce Alexa na swoich piersiach – palce delikatnie szczypiące sutki, wysyłające iskry przez całe ciało. Zapach jego skóry, męski i ziemisty, wypełnił jej nozdrza. Odwróciła się, ich usta spotkały się w pocałunku głodnym, języki splatające się wilgotnie. W tle Sara jęknęła, gdy mężczyzna wślizgnął palce między jej uda – Lena usłyszała mokry dźwięk, zobaczyła w lustrze, jak Sara wije się, jej cipka lśniąca od wilgoci, palce mężczyzny wchodzące i wychodzące z precyzją.
– Kurwa, jesteś taka mokra – wysapał mężczyzna do Sary, jego głos chrapliwy. Sara tylko skinęła głową, jej biodra pchające się naprzód, szukające więcej. Słowo „kurwa” zawisło w powietrzu, budząc wulgarność sytuacji, ale nie nachalnie – płynnie, z rosnącą desperacją. Lena poczuła dreszcz; Alex popchnął ją delikatnie na miękką podłogę, otoczoną lustrami. Leżała tam, naga, jej skóra kontrastująca z chłodnym odbiciem. Ręce – nie tylko Alexa, ale i Mii – dotykały ją wszędzie: Mia całowała jej wewnętrzne uda, język ślizgający się po delikatnej skórze, zbliżając się do centrum. Zapach podniecenia Leny, słodko-słony, unosił się w labiryncie.
– Chcę cię lizać, aż będziesz błagać – szepnęła Mia, jej oddech gorący na łechtaczce Leny. Język Mii dotknął ją wreszcie – powolne, okrężne ruchy, ssące delikatnie nabrzmiałą łechtaczkę. Lena wygięła się w łuk, czując, jak wilgoć spływa po jej udach. W lustrach widziała to wszystko pomnożone: swoje odbicie z rozchylonymi ustami, Alexa klęczącego obok, jego kutas twardy i pulsujący, żylasty trzon ociężały od podniecenia. Sara, nieopodal, jeździła na mężczyźnie – jej cipka połykała jego fiuta centymetr po centymetrze, mokre plaśnięcia ich ciał echojące w labiryncie. Dźwięk był obezwładniający: wilgotne klaskanie, jęki, szelest skóry o skórę.
– Pieprz mnie mocniej! – krzyknęła Sara, jej głos łamiący się od rozkoszy. Mężczyzna chwycił jej biodra, wbijając się głębiej, jego jądra obijające się o jej tyłek. Inny mężczyzna dołączył, jego ręce na piersiach Sary, szczypiące sutki, aż krew napływała im pod skórę. Orgia rozkwitała: ręce wszędzie, odbicia mnożące chaos. Alex wszedł w Lnę powoli, jego kutas rozciągający jej ciasną cipkę – czuła każdy cal, pulsujące żyły ocierające się o ścianki, wypełniające ją całkowicie. Zapach seksu był wszechobecny: sperma, pot, wilgoć. Ruchy przyspieszały, jej biodra unosiły się, spotykając jego pchnięcia.
Mia nie przerywała – jej język na łechtaczce Leny, palce w jej ustach, mokre i śliskie. Lena ssała je, smakując słoność, jej ciało drżące. W lustrach widziała ich wszystkich: parę obok, gdzie mężczyzna brał rudowłosą od tyłu, jego fiut wbijający się w jej dupę z wulgarnym squelchem, ona krzycząca: „Tak, rozjeb mi tyłek!”. Słowa stawały się coraz brudniejsze, napędzane żądzą – „ssij mojego kutasa”, „wylej się we mnie” – echojące w nieskończoności luster.
Kulminacja nadeszła falami. Lena doszła pierwsza – jej cipka zacisnęła się na Alexie, fale rozkoszy rozlewające się od łechtaczki po palce stóp, krzyki rozdzierające powietrze. Alex wyszedł z niej, jego sperma trysnęła na jej brzuch, gorąca i lepka, spływająca po skórze. Sara, otoczona rękami dwóch mężczyzn, doszła z wrzaskiem, jej ciało convulsionujące, gdy jeden z nich wypełniał ją spermą, a drugi kończył na jej twarzy – gęste strumienie na policzkach, ustach, które lizała łapczywie. Labirynt wirował w orgazmicznej symfonii: jęki, plaśnięcia, zapach kumuulujący się w duszącym, upojnym obłoku.
Gdy opadli, ciała splatające się w kupie na podłodze, labirynt zdawał się pulsować z nimi. Odbicia trwały – nieskończone kopie ich rozpasania. Lena leżała, oddychając ciężko, palce splatające się z dłonią Sary. „To dopiero początek”, wyszeptała, czując, jak ręce znów zaczynają wędrować. Labirynt nie miał końca, a oni – nie chcieli go znaleźć.